Drumband Nooit Gedacht in Odeon De Spiegel

  

Eind vorig jaar werden wij (drumband Nooit Gedacht uit Windesheim) benaderd om mee te spelen, met Het zuidelijk toneel, in het toneelstuk Julius Caesar.

Dit leverde wel wat gefronste wenkbrauwen op, wij, in een stadschouwburg, weet Het zuidelijk toneel wel waar ze aan beginnen, was de grote vraag.

Omdat de uitvoering van dit toneelstuk in dezelfde maand viel als onze eigen jaarlijkse uitvoering, wouden we toch wel graag weten hoeveel tijd er in ging zitten, dit omdat we vonden dat als we het zouden doen het een het ander niet tegen mocht werken. Na enig mailcontact met Tim (Verbeek) werd besloten om het te gaan doen.

 

De stadschouwburg in, dat werd ons motto.

Waar de hele vereniging druk was met de voorbereidingen voor onze eigen jaarlijkse uitvoering, waren wij al lang met onze gedachten ergens anders. Elke vraag over de uitvoering werd beantwoord met: Welke uitvoering? Wij gaan de stadschouwburg in!

Op de avonden van de uitvoering ook weer, al zenuwachtig? Waarvoor? Was het antwoord, Wij gaan de stadschouwburg in!

 

 

Na onze eigen uitvoering alles op Burlesco. Oefenen oefenen oefenen. Hij moest in het hoofd zitten.

Via de mail hield Tim ons op de hoogte en inmiddels hadden we ook de route voor op het podium ontvangen. Die moesten we ook oefenen. In onze eigen repetitieruimte liepen we menig rondje en sommige mensen die van buiten door de grote ramen naar binnen keken zullen regelmatig gedacht hebben, wat zijn die gekken dan weer aan het doen.

 

De dinsdag voor de voorstelling nog een keer alles doorspelen en lopen, trommels poetsen en voor de zekerheid Burlesco toch maar op de trommel geplakt.

De woensdag op naar de schouwburg. Tijdens het inpakken van de trommels al een paar gespannen gezichtjes, sommigen zijn nog drukker dan anders sommigen zijn duidelijk stiller dan anders.

Aangekomen bij de schouwburg is het even zoeken naar de ingangen maar al snel worden we hartelijk ontvangen door Tim. Van Tim krijgen we een snelle rondleiding en kunnen we de trommels uitpakken. Daarna nog even tijd voor ons zelf. Dan worden we gehaald door Tim, repetitie tijd.

De repetitie verliep vrij vlot en was zeer duidelijk. Na de repetitie met zijn allen eten. Dat was heerlijk en goed verzorgd. Daarna hadden we nog even tijd voordat de grote

voorstelling zou beginnen.

 

Gelukkig was er een tv aanwezig want PEC Zwolle speelde de halve finale van de KNVB beker, normaal in het stadion maar voor deze keer was het ook zo goed te volgen.

Tim kwam ons halen we moesten zo op, spannend de koppies stonden strak. De eerste keer het podium op verliep vlekkeloos en met het verlaten van het podium kregen we applaus, altijd leuk.

Achter de schermen werd er verteld dat dit de eerste keer was dat dit gebeurde nadat er een drumband gespeeld had. Super gaaf en allemaal een dikke grijns. Nu hoefde we een poos niks te doen dus weer lekker voetbal kijken. Nog een keer het podium en weer ging het goed. Alleen het lopen ging anders dan gerepeteerd, maar dat viel niemand in de zaal natuurlijk op. Bij terugkomst net de 2-1 van PEC gemist. Maar wat gaf het, het was in ieder geval een mooie avond. Het applaus na de voorstelling was ook geweldig.

 

 

Trots, dat waren we na de voorstelling allemaal. Ik natuurlijk omdat PEC de finale had gehaald maar zeker op wat we samen gedaan hadden: Wij hadden in de stadschouwburg gespeeld!

Na de tijd stond een gedeelte van ons bestuur ons op te wachten, en ook daar zagen we trotse en enthousiaste gezichten.

De volgende dag op het werk, iedereen feliciteerde mij PEC had gewonnen, maar ik was trots, trots op de drumband. En iedereen op het werk weet dat nu ook.